22 października Okrągły stół „Przyszłość parków przemysłowych w stolicy: partnerstwa na rzecz rozwoju”

Korzystne położenie geograficzne, duże tereny dawnych zakładów, fabryk i przedsiębiorstw oraz wysoki potencjał kadrowy. To główne przesłanki, które będą sprzyjać przekształceniu Kijowa i obwodu w lidera rozwoju parków przemysłowych na Ukrainie. Mówiono o tym podczas okrągłego stołu „Przyszłość parków przemysłowych w stolicy: partnerstwa na rzecz rozwoju”, który odbył się 22 października w centrum prasowym Kyivinform. Według kierownika Instytutu Reintegracji, Rehabilitacji i Rozwoju Zawodowego Weteranów „Architektura Odporności” KNUBA Artema Honczarenki na Kijowszczyźnie zarejestrowano już 13 parków przemysłowych. Dodał, że każdy hektar parku przemysłowego może zapewnić do 50 wysoko wydajnych miejsc pracy, angażując lokalne talenty. A to ogromne wpływy podatkowe do budżetu. Bo nawet rejestracja jednego przedsiębiorstwa tworzy minimum 3-5 miejsc pracy — od dyrektora i księgowej po specjalistów od bezpieczeństwa pracy. To automatycznie zapewnia wpływy do budżetu poprzez podatki i daninę wojenną. A każda hrywna państwowych nakładów na infrastrukturę generuje pięć-sześć hrywien inwestycji prywatnych. Artem Honczarenko zauważył, że rozwojowi parków przemysłowych będzie sprzyjać połączenie edukacji i produkcji. I zaproponował tworzenie klastrów przemysłowych wspólnie z czołowymi uczelniami — KNUBA, KPI, NUBiP i innymi. Kierownik Instytutu Weteranów podzielił się swoją wizją tego, jak wirtualne parki przemysłowe dla IT i branż kreatywnych mogą sprzyjać zaangażowaniu weteranów z niepełnosprawnością nabytą wskutek wojny. Weterani mogliby zajmować się na przykład IT, projektowaniem, montażem wideo bez konieczności dojeżdżania do biura. Uczestnicy takich parków online otrzymywaliby wszystkie warunki preferencyjne, w tym bezcłowy przywóz sprzętu i zwolnienie z VAT, i oszczędzaliby od 10 do 40% wartości sprzętu. To droga do rozwoju rynku, zysków inwestorów i wyższych wynagrodzeń pracowników. Zdaniem eksperta partnerstwo między państwem, biznesem i społecznością lokalną może opierać się na wspólnym finansowaniu. Czyli państwo pokrywa do 50% kosztów infrastruktury, a dla terenów deokupowanych udział ten może rosnąć do 80%. Rolą społeczności lokalnych jest zapewnienie aktywnego wsparcia, od budowy dróg dojazdowych po organizację komunikacji z zagranicznymi inwestorami. Aby perspektywa pracy w parkach przemysłowych była bardziej atrakcyjna, Artem Honczarenko proponuje uzupełnić je o zabudowę mieszkaniową. Najem na preferencyjnych warunkach zaoszczędziłby pracownikom czas dojazdu do pracy i pieniądze. Kierownik Instytutu Weteranów podkreślił — liczni inwestorzy przyjdą, gdy tylko przestrzeń powietrzna Ukrainy stanie się bezpieczna. A razem z nimi przyjdą duże pieniądze i rozpocznie się zakrojona na szeroką skalę odbudowa kraju.